Bókverk í Tallahassee | Elemental Iceland

BÓKVERK: Sýningin ELEMENTAL ICELAND opnaði nú á dögunum í MOFA: Florida State University Museum of Fine Arts í Tallahassee, Florída, í Bandaríkjunum. Þar sýni ég bókverk ásamt samstarfskonum í Bókverkafélaginu ÖRKUM. ARKIR sýna valin bókverk úr sýningunni BORDERLAND sem meðal annars var sett upp í tveimur sýningarsölum í Bandaríkjunum á árinu 2018. Sýningin í MOFA nefnist Elemental Iceland og stendur frá 14. október til 7. desember 2019. Á sýningunni Elemental Iceland eru einnig verk eftir Valgerði Hauksdóttur, Elvu Hreiðarsdóttur, Soffíu Sæmundsdóttur, Rósu Sigrúnu, Önnu Gunnarsdóttur, Önnu Þóru, Nicole Pietrantoni og Jóhann Eyfells. Formleg opnun og móttaka verður 24. október n.k. frá18:00 til 20:00, sjá Fb-viðburð

Fleiri sýningar eru framundan hjá ÖRKUM og ég bendi áhugasömum á heimasíðu og fréttablogg ARKA: http://www.arkir.art

BOOK ART: The art exhibition “ELEMENTAL ICELAND opened in MOFA, Florida State University Museum of Fine Arts, Tallahassee, Florida, on October 14th. I take part as a member of ARKIR Book Arts Group and exhibit selected works from our exhibition BORDERLAND that travelled in the US in 2018. The exhibition is open from October 14 to December 7, 2019. The exhibition is introduced by the museum thus: “Contemporary graphic, textile, and sculptural works from Iceland addressing the island nation’s unique landscapes, geology, and cultural history rooted in materials derived from the earth and sea. Featured artists: Valgerdur Hauksdóttir, Elva Hreidarsdottir, Soffia Sæmundsdóttir, Rosa Sigrun, Anna Gunnarsdottir, Anna Thóra, Nicole Pietrantoni, Johann Eyfells, and members of the ARKIR Book Arts Group.” Welcome to an evening reception, held on Thursday, October 24, 2019 from 6:00 to 8:00 p.m. celebrating the exhibition, see Fb-event.

ARKIR are preparing several exhibition projects with artists from around the world – for more news follow ARKIR’s book arts blog at: http://www.arkir.art

Myndefni | images / photos: © MOFA

Hafið | Following the waves

Föstudagsmyndir – með röfli dagsins: Það er föstudagur og veðrið í borginni dásamlegt. Himinninn heiður og góðviðrisblár, svolítið mistur í suðri og inn um glugga berst fjörugt fuglatíst úr reynitrjánum þar sem naktar greinar svigna af rauðum berjum eftir gróðursælt sumar. Þar er veisla. Það er óvenju hlýtt, miðað við árstíma …

Sem oftar hefur mér dottið í hug að smella ljósmynd inn á bloggið í vikulok. Velja mynd, skrifa smá texta. En það stendur eitthvað í mér. Bæði að njóta veðursins og að verða eitthvað úr verki yfirhöfuð. Ritstífla, sköpunarfælni? Tja … Frammistöðukvíði? Já, já, það má alltaf finna einhverja kvöl og pínu tengda listsköpun. Ekkert nýtt þar.

Ég er bara… öhh… pirruð. Eins og flestir fylgist ég með umræðu um umhverfismál, með tilheyrandi kvíða og sektarkennd – en sú depurð er auðvitað engum og engu til gagns. Ég gæti teiknað upp tvo dálka, annan með heiðri og hinn með skömm: dregið í dilka vistspor mín í lífinu. Sumt hef ég ráðið við og tekið meðvitaða og upplýsta ákvörðun um og eitt og annað hefur komið af sjálfu sér. Margt hefur mér reynst erfitt að ráða við. Undir það fellur samábyrgð (samsekt) og hlutdeild mín í þjóðfélagi sem hefur löngum haft að sínum einkunnarorðum þetta fornkveðna og fáránlega: lengi tekur sjórinn við og þetta reddast.

Það er svo sem ekki séríslenskt að telja sig og samfélagið sem maður tilheyrir vera stikkfrí og utan við hin ýmsu jarðarstríð. En þarna kemur pirringurinn. Ég missi allt þol. Ítrekað koma fram einhverjir sjálfumglaðir hrokagikkir sem gera lítið úr umhverfisvanda jarðarinnar og hæðast að þeim sem berjast fyrir bættum heimi – eða öllu heldur: breyttum heimi. Mestu bjánarnir og böðlarnir eru illu heilli valdamenn eins og Trump og Putin, en álitsgjafar á Íslandi eru stundum síst skárri. Náttúru- og umhverfisvísindamenn hafa lengi mátt þola að vera þaggaðir niður, jafnvel keyptir og kúgaðir til að tala gegn betri vitund, enda vísindin oft í mótsögn við ráðandi samfélagsgerð, veraldarskipan sem byggir á ofneyslu, misskiptingu og græðgi. Baráttufólk í náttúruverndarmálum hefur verið haft að háði og spotti og baráttumálin smættuð og einangruð.

Já, það er væri nú meiri ógnin ef við þyrftum „að reyna að lifa eins og í sænskri hippakommúnu“. Heimurinn er ekki að farast, nei, hann hefur alltaf verið á heljarþröm, segja aðrir. Það var nú til dæmis eitthvað annað þegar fjörusúpandi karlar í krapi máttu þola kjarnorkusprengjuógnina hangandi yfir sér. Þá var þannig hlaðið í vopnabúr Vesturlanda að gereyða mátti öllu lífi á jörðinni margsinnis. Einmitt. Rifjum það upp. Ég man gjörla eftir þessum kjarnorkukvíða á uppvaxtarárunum, skelfingu sem efldist reyndar bara þegar ég fylgdist með Tjernobyl-slysinu í beinni útsendingu á sínum tíma. Kjarnorkuógnin var raunveruleg. Fjöldi fólks mótmælti og barðist, árum og áratugum saman. Þar fór hugsjónafólk fram með margvísleg mótmæli, vísindamenn og almenningur, börn og ungmenni, og sjálfsagt í „óviðeigandi pólitískri baráttu á heimsvísu“ – ef veraldarvefurinn hefði speglað það allt. Þrýstingur og barátta friðarsinna og náttúruverndarfólks hefur skipt sköpum í sögunni. Stjórnmálamenn finna sjaldnast upp á breytingunum sjálfir. Atómbomban er ekki lengur sama ógnin. Heimurinn fórst ekki. En það er ekki þeim að þakka sem ypptu öxlum og sátu hjá, hvað þá þeim töluðu niður þá sem börðust gegn vitleysunni. 

Þetta reddast ekki neitt. Sjórinn tekur ekki lengur við. En mannkynið ferst líklega ekki, þökk sé þeim sem taka af skarið og spyrna við fótum, þeim sem breyta heiminum. 

Hafið: Það er þörf yfir ljós og leiðarvísa sem aldrei fyrr. Myndirnar af hafinu (sem tekur ekki lengur við) eru teknar við Melaleiti 15. september. Fyrir neðan er Þormóðsskersviti í fjarska, en franska rannsóknarskipið Pourquoi-Pas? fórst þar skammt frá, 16. september, árið 1936. Fjörutíu fórust, þar á meðal franski vísindamaðurinn Jean-Baptiste Charcot. Einn skipbrotsmaður lifði af. Vitinn var byggður á árunum 1941–42.

Photo Friday: This turned out to be my Friday rant – and sorry, no translation available. The photos are taken during a storm and hight tide on 15th September at Melaleiti farm. Above: view to Faxaflói-bay. Below: the lighthouse at Þórmóðs-skerry in the distance. The lighthouse was built in 1941-42, close to where the French exploration ship Pourquoi-Pas? was wrecked 83 years ago, almost to the date, on 16th September 1936. The three-masted barque ship was designed for polar exploration, equipped with a motor and containing three laboratories and a library. Forty men on board died, among them the explorer and oceanographer Jean-Baptiste Charcot. Only one man survived.

Ljósmyndir teknar | Photo date: 15.09.2019

Vestnorræni dagurinn | Celebrating the West Nordic Day with monsters

Vestnorræni dagurinn, dagur norrænu grannríkjanna í vestri: Íslands, Færeyja og Grænlands, er haldinn hátíðlegur ár hvert þann 23. september. Í ár var deginum m.a. fagnað í Norræna húsinu og Veröld – húsi Vigdísar. Þar tókum við tveir af höfundum bókaflokksins um skrímslin þátt í tveggja daga dagskrá.

Sunnudaginn 22. september vorum við Rakel Helmsdal með upplestur á færeysku og íslensku og vinnustofu fyrir börn og fjölskyldur þeirra í Norræna húsinu. Fjöldinn allur af skrímslavinum mætti og ný skrímsli litu dagsins ljós. Engin takmörk voru fyrir hugmyndafluginu og sköpunargleðinni og úr varð mikið fjör. Þarna voru líka augljóslega bókavinir á ferð því endalaust mátti lesa um ævintýri skrímslanna.

Mánudaginn 23. september bauð Norræna húsið, Vigdísarstofnun, Norræna félagið og Vestnorræna ráðið til málstofu í Veröld – húsi Vigdísar. Kynnt voru samvinnu- og rannsóknarverkefni með vestnorrænni áherslu, tengd tungumálum, sagfræði, þjóðfræði og bókmenntum og fleiru. Við Rakel fluttum þar eilítið erindi um samstarf okkar skrímslahöfundanna þriggja sem við nefndum: Skrímslabandalagið – um fjöltyngd skrímsli og skapandi samstarf. Takk fyrir okkur!

The West Nordic Day, September 23rd is the celebration day of the three neighbor countries in the west and is aimed to strengthen the cultural cooperation between the three: Iceland, Faroe Islands and Greenland. This year the day was celebrated with a two-day program: exhibitions, music, workshops for children and families and academic seminars. The program stretched over two days and we two (out of three) authors of the Monster series: were invited to take part.

On Sunday, September 22nd, Rakel Helmsdal and I gave readings in Icelandic and Faroese and had a workshop for children and families in the library of the Nordic house. Monster friends flocked to the event and we all had great fun with a bunch of new monsters. The children’s creativity had no limits, nor did their appetite for the stories about Little Monster, Big Monster and Furry Monster.

On Monday, September 23rd, a seminar was held in Veröld – the house of Vigdís, with lectures on language, ethnology, history and literature. We gave a talk and introduction on our monster creations, called: The Monster Alliance: on multilingual monsters and creative collaboration. Thank you all who participated in these events!

Smellið á myndirnar til að stækka | Click on images to enlarge.

Ljósmyndir | Photos: © Áslaug Jónsdóttir / Telma Rós Sigfúsdóttir / María Þorgeirsdóttir – – Ljósmyndir teknar | Photo date: 22.-23.09.2019

Sumri hallar | Late summer, early fall

Vatnshorn, Skorradalur

Föstudagsmyndir: Eftir sólríkt og þurrt sumar sölna grös snemma og það er eins og haustinu liggi á. Snæfellsnesið var vindblásið í gær og í Skorradal fyrir rúmri viku voru haustlitir komnir á blöð og lyng. Bæjarlækurinn við Vatnshorn var nær þurr, en krækiberin safarík.

Photo Friday: After a dry and warm summer it feels as if autumn arrives early. The photos are from two trips, one I made yesterday to Snæfellsnes peninsula (photos below), the other to Skorradalur valley (photos above) the week before. In Skorradalur the grass had turned yellow and autumn colors were showing everywhere. The creek at the old farm Vatnshorn was almost dry, but the crowberries were sweet. The glacier Snæfellsjökull was hiding in the clouds, the wind was blowing the waterfalls upwards and the sea was rough. All pretty normal.

Svöðufoss, Snæfellsnes

Kirkjufell, Snæfellsnes

Ljósmyndir teknar | Photo date: Skorradalur 21.08.2019, Snæfellsnes 29.08.2019

Gleðilega hinsegin hátíð! | Happy Reykjavík Pride!

Hinsegin dagar hafa staðið yfir í meira en viku með viðamikilli dagskrá. Hápunkturinn er auðvitað Gleðigangan í Reykjavík í dag. Ég óska landsmönnum til hamingju með daginn og fjölbreytni lífsins í öllum regnbogans litum.

Days of prideToday is the last day of Reykjavík Pride, ending with the big festive parade, enjoyed by so many. Gleðigangan literally means “The Parade of Joy” – a wonderful way to protest against discrimination and fight for equal human rights for all. Happy parade! Enjoy the colorful diversity of life!

Ljósmynd tekin | Photo date: 13.08.2019

Í vari við Miðfjarðarsker | The storm and the ship

Föstudagsmyndir: Í vikunni kólnaði yfir landinu öllu og hvessti með miklu skýjafari og skúrum – snjókomu á hálendi og fjöllum nyrðra. Inn á Borgarfjörð skreið stórt þrímastra seglskip og varpaði akkerum við Miðfjarðarsker. Skipakomur inn á Borgarfjörð eru fátíðar, enda er siglingarleiðin afar varasöm. Mér fannst ótækt að hafa þennan gest fyrir augum án þess að vita hvað hann héti. Eftir nokkra leit fann ég út úr því þarna færi barkskipið Tenacious, sem er nýlegt skólaskip. Hér má lesa ferðalogginn og svo var mér bent á að hér megi fylgjast með skipaferðum almennt. Nú eru nætur að orðnar dimmar og um miðnætti var skútan uppljómuð og ævintýraleg úti á firðinum, hvar áður logaði Miðfjarðarskersviti, en hann brotnaði í brimsjó 1984 og sökk í sæ. Tenacious sigldi svo til Reykjavíkur þegar lægði daginn eftir.

Photo Friday: This last week the fine summer weather suddenly turned chilly and the wind blew up. It snowed in the highlands, rained in the lowland. As I watched the sky darken and the sea turn rough, I saw a large ship sail coming in Borgarfjörður-bay, dropping anchors close to Miðfjarðarsker – the skerry where there once stood a lighthouse, but sadly broke down in a big storm in 1984. I felt I had to know at least the name of this unexpected guest, that in the twilight became even more eye-catching. After a bit of a research I found out that the vessel was from the UK, the barque Tenacious, full of young adventures sailors learning the ropes. The voyage blog-log can be read here. By midnight the ship was all lit up, truly a beauty in the dark. The day after the winds were calmer and the Tenacious sailed on to Reykjavík.

Ljósmyndir teknar | Photo date: 12.-13.08.2019

Eyjar | Islands

Föstudagsmyndir: Ég heimsótti Vestmannaeyjar í júlí, í þriðja sinni um ævina. Tilefnið var gott, veðrið frábært og eyjarnar eins og ávallt: magnaður ævintýraheimur. Takk fyrir mig.

Photo Friday: I got an invitation to a birthday party in Vestmannaeyjar in July. My third visit to the Westman Islands and absolutely the best, a joyful occasion in wonderful weather. Always a beautiful place, a world of it’s own.

Ljósmyndir teknar | Photo date: 17.-21.07.2019