Skilaboð í hóstasaftsflösku | Message in a bottle

flaska-aslaugj

♦ Skilaboð: Röddin er rám og hóstaköstin héldu fyrir mér vöku í nótt. Ég ligg í flensu og finnst smávegis sjálfsvorkunn og dekur við hæfi. Held mig heima. Kannski hækka ég hitann á ofninum. Skrúfa frá krana, hita vatn og fæ mér te. Fæ mér hressingu úr ísskápnum sem er í það minnsta hálffullur af mat. Fer í heita sturtu. Kúri undir sæng og vinn þar á fartölvuna. Drep tímann með vafri á vefnum. Allt svo ómerkilega venjulegt. Og allt lúxus.

Ég velti því fyrir mér hvernig mér liði ef ég þyrfti að pakka í tösku og flýja heimili mitt. Núna. Ef ég ætti ekki afturkvæmt um ókomna tíð. Ef ég þyrfti að flýja ofbeldi og ógnir, hungur, stríð. Kvefpest væri þá kannski lítilmótlegt vandamál – eða öfugt: yrði að lífshættulegu ástandi. Hvað myndi ég afbera lengi að búa í skúr, í tjaldi – einhvers staðar án allra þæginda, án rennandi vatns, án hita og rafmagns; búa við skort á hreinlæti og fábreytt, lélegt fæði? Búa við óbærilegar aðstæður í flóttmannabúðum sem eru oftar nær því að vera fangabúðir því enginn eða fáir komast þaðan. Búa við æpandi skort á framtíð.

Ég geri ekki ráð fyrir því líf mitt sem flóttamaður yrði langt. Það má auðvitað segja að farið hafi fé betra og að heimurinn yrði hreint ekki verri án mín. Það er laukrétt. En það væri brjálæðislegt að snúa þeirri hundalógik upp á alla þá flóttamenn sem berjast fyrir lífi sínu og þurfa að flýja heimili og ættjörð.

Ég geri mér grein fyrir því að það er ekki minn eini lúxus í augnablikinu að geta legið heima í rúmi þegar flensan hrjáir mig. Ég þarf heldur ekki vinna við lög og reglur sem hamla því að við sýnum örlæti gagnvart fólki á flótta. Að ákvarða um örlög annarra getur ekki verið létt verk. Flest erum við þó afkomendur einhvers konar flóttamanna.

Samfélag okkar er hvorki algott eða alvont. Það er í sífelldri mótun. Við erum einatt ósammála og ósamstíga, við látum of oft reka á reiða og klúðrum því að deila auði og lífsgæðum á sanngjarnan hátt. Við förum kæruleysislega með auðlindir okkar, náttúru og lýðræði. Aðstæður okkar eru þó hrein hátíð hjá því sem flest flóttafólk þarf að búa við. Við erum aflögufær. Við getum hjálpað því við myndum vilja að okkur væri hjálpað. Við eigum að geta tekið á móti fólki sem biður um það eitt að fá tækifæri til þess að lifa og búa við það öryggi sem felst í ómerkilega venjulegu lífi.

Skilaboðin um neyðina hafa ekki farið framhjá okkur, er það? Við vitum. Skipin koma stöðugt að landi. Svona þægilega fjærri okkur! En þó tekst sumum að brjótast alla leið til Íslands. Og nú eru að koma jól … það er sungið um frið og ljós og fjölskylduna sem hraktist um í Betlehem. Um leið og við spreðum í veisluhöld eins og enginn sé morgundagurinn rekum við börn á gaddinn. Finnst okkur það virkilega í lagi? Gerum þessar undanþágur sem til þarf og sýnum miskunn.

Njótið heil jólaföstu.

Mæli með myndbandinu hér fyrir neðan: Every Shirt Matters – unnið af Studio Flox.

♦ MessageSorry, no translation available. This is just my rant in a fog of flu – a message from a bottle of cough-mixture: few thoughts on refugees of war and disasters. I recommend the short video from Studio Flox below.

Every Shirt Matters from Studio Flox on Vimeo.

Skólaheimsókn og vinafundur | School visit and a friends meeting!

aslaugakurskoli18-11-2016

♦ Skólaheimsókn: Það er alltaf gaman að heimsækja Akurskóla í Reykjanesbæ, en þar var ég í tilefni af degi íslenskrar tungu. Þá hittast nemendur í fyrsta bekk og elstu börnin í leikskólanum Akri og leikskólanum Holti og fagna deginum með söng. Krakkarnir eru fyrirmyndaráheyrendur og góður andi í skólanum. Með í för voru auðvitað litla skrímslið og stóra skrímslið. Við hittum líka Blæ vináttubangsa, sem er sérlegur sendifulltrúi Barnaheilla í forvarnarverkefni gegn einelti og var í fylgd með krökkunum frá Holti.
Fleiri myndir má sjá hér á vef Akurskóla.

♦ School visitLast week I was the lucky guest of first graders in Akurskóli in Reykjanesbær, as well as preschool classes from kindergartens Holt and Akur, when they all got together and celebrated the Icelandic Language Day. As always the young students were an exemplary good audience. I visited the school along with Little Monster and Big Monster who also met teddybear Blær, a special ambassador for friendship and mascot of Barnaheill – Save the Children in Iceland’s project against bullying.
More photos here at Akurskóli webpage.

Ljósmyndir teknar | Photo date: 18.11.2016

Rauður himinn | Red skies

raud-sky-aslaugj

♦ Föstudagsmyndin: Rauðir skýjabólstrar. Ég veit að það þýðir ekki að vera með neina dramatík en samt finnst mér þungbúinn himinn vera það sem helst á við núna. Rauða Trumpliðið vann forsetakosningarnar í Bandaríkjunum og þar með er mikilvægasta pólitíska mál heimsins í uppnámi: lausnir og aðgerðir til mótvægis við loftslagsbreytingar af mannavöldum. Himnarnir gætu ráðið örlögum okkar, bókstaflega.

Og tvö góð skáld kvöddu í vikunni. Himnar hafa grátið yfir minna. Ingibjörg Haraldsdóttir og Leonard Cohen létust sama dag, 7. nóvember. Ljóðin hennar Ingu eru svo firnagóð, sígild og viðeigandi alla daga. Hún orti vissulega um dauðann og óvissuna og angistina, en ljóðið hennar um lífið er líka gott:

Lífið

Ég vil ekki yrkja um dauðann
nagandi vissuna
tómið og myrkrið
moldina vatnið og maðkana
nei ekki það ekki dauðann

Leyfðu mér heldur
að yrkja um lífið
í augum þínum

♦ Photo FridayRed sky, dark clouds. I know, there is no use in being angry or dramatic but I think I share worries with a lot of people after the US presidential elections this week. What worries me most is the dangerous twist the republicans might take on climate agreements. Time is a really big issue, and the skies won’t wait. It’s red alert already!

Two great poets died this week, on November 7. A great artist and a charming person: Icelandic poet and translator Ingibjörg Haraldsdóttir – and Leonard Cohen, poet, singer, songwriter. No wonder the heavens are crying.

Ljósmynd dags. | Photo date: 02.05.2004

Tsantsa | Shrunken head – Happy Halloween!

wunder-head-aslaugj

♦ MánudagsrissMyndin úr skissubókinni er valin í tilefni dagsins og tilheyrandi hrollvekjustemningar. Vinsældir Hrekkjavöku virðast sífellt aukast, ótengt upprunalegum siðum og trúarbrögðum, enda er góður bisness í hrollinum. Í Wunderkammer Olbricht í Me Collectors Room í Berlín staldraði ég við tsantsa, þurrkað mannshöfð frá 19. öld, eða að minnsta kosti meintu mannshöfði, ættuðu frá Jivaro indíánum í Ekvador. Samansaumaður munnurinn var verulega hrollvekjandi en þykkt, dökkt hárið var furðu fallegt.

♦ Monday sketchIn Wunderkammer Olbricht in Me Collectors Room in Berlin I picked up the sketchbook when I faced a small shrunken head or tsantsa (Ecuador – Jivaro, 19th century). A very odd and hair-raising item indeed, whether real or not. The thick black hair was incredibly lively, but the face quite ghastly with the lips sewn together. So many rituals connected with death are crazy!

I wish those of you celebrating All Saints’ Eve a Happy Halloween!

Skissa dags. | Sketch date: 20.10.2016

Haust í Berlín | Autumn in Berlin

berlin8-aslaugj

♦ Föstudagsmyndir – símamyndir frá Berlínarferð í síðustu viku. Þar átti ég góða daga með dóttur og systrum tveim. Fór á frábæra tónleika og sá magnaðar myndlistarsýningar. Og allt hitt …

♦ Photo FridayI had great days in Berlin last week, travelling with my daughter and my two sisters. Enjoyed art museums, exhibitions and concerts. My phone was my camera this time.

berlin6-aslaugj

berlin3-aslaugj

berlin2-aslaugj

berlin1-aslaugj

berlin4-aslaugj

berlin5-aslaugj

 

Ljósmyndir teknar | Photo date: 19-24.10.2016