Dagur jarðar 2019 | Earth Day 2019

Dagur jarðar: Í gær, 22. apríl, var Dagur jarðar, dagur umhverfis og náttúruverndar. Ég eyddi deginum í sveitinni, eins og svo oft áður, – hugaði örlítið að gróðri og ræktun, en aðallega dáðist ég að kraftinum í plöntunum sem spíruðu upp úr jörðinni við sólarylinn, algjörlega án minnar hjálpar. Daginn áður gekk ég ásamt fleirum með sjó, undir Mela- og Ásbökkum. Á móts við Mela blasti við ófögur sjón, en þar hefur úrgangur af öllu tagi verið urðaður nærri sjávarbakkanum. Við landbrot og sjógang flæðir þessi ófögnuður um allar strendur. Skólabókardæmi um skammsýni og sóðaskap úr öllum böndum.

Earth Day: Yesterday April 22 was Earth Day. As often before on this day I was enjoying the first days of spring at our family farm – pre-planting potatoes and admiring green sprouts coming up from the soil everywhere. The day before I had a long good walk along at the beach by Melabakkar and Ásbakkar cliffs. It was both invigorating (above) and sad (below), as we found more plastic and rubbish at the shore than ever before, – this time mainly due to outrageous and irresponsible disposal of garbage at a neighbor farm. Yet another horrible text book example of incredible short-sightedness and a very ugly “skeleton in the closet”.

Ljósmyndir teknar | Photo date: 21.04.2019

Sögustund í Kópavogi | Monster visit!

Sögustund: Það var nú ekki leiðinlegt að lesa fyrir krakka í Bókasafni Kópavogs á dögunum. Litla skrímslið og stóra skrímslið voru auðvitað aðalnúmerin og það var einstaklega vel tekið á móti þeim. Frábærir áheyrendur, takk fyrir mig!
Það er rétt að minna á að Barnamenningarhátíð er í fullum gangi með ótal stórkostlegum listviðburðum fyrir börn og fullorðna. Góða skemmtun um helgina!

Reading event: I visited Kópavogur Library on Wednesday along with my friends Little Monster and Big Monster. The two received the most warmest welcome. And my audience was great! Thank you all!
The event was in connection with Children’s Culture Festival that is still going on, so if visiting Reykjavík with children, check out the festival homepage. Enjoy your weekend!

Ljósmyndir teknar | Photo date: 10.04.2019 – © Gréta / Bókasafn Kópavogs

Í trássi við kuldann | Nesting in the North

Föstudagsmyndin: Það var ekki annað hægt en að dást að fýlnum sem var sestur upp í Melabakka í lok mars þrátt fyrir snjó og kulda. Fýllinn fer kannski ekki langt, en fyrir mér er hann engu að síður vorboði. Áfram er landbrotið gríðarlegt við bakkana og að öllum líkindum gengur æ hraðar á landið með hækkandi sjávarstöðu. Leir og molgjörn setlög láta undan og ekki er það heldur til að auðvelda fýlnum varpið í bjarginu.

Photo Friday: One has to admire some birds persistence when migrating for nesting. The Fulmar was back to the cliffs by Melaleiti farm by the end of March, but what waited was snow and sleet. Not to mention the constant erosion of the land, now escalating due to the rise of sea level. Fulmars are monogamous and mate for life – returning back to the same place as long as they live, which can be incredibly long: up to 60 years! If they manage to nest – the female will lay a single egg in early May.

Ljósmyndir teknar | Photo date: 31.03.2019

Vorið í loftinu | Clouds of spring

Föstudagsmyndin: Ég átti erindi út hin ýmsu úthverfi Reykjavíkur og nýtti það tækifæri til að leggja smá lykkju á leiðina og spranga Vífilsstaðahlíðina. Veðrið var dásamlegt og vori í lofti. Skógarþrestir sungu úr hverjum runna og það bærðist ekki hár á höfði. Svona dagar bæta upp marga af verra taginu.

Photo Friday: I had some business to make in the suburbs of Reykjavík – so I made a nice walk to the hill of Vífilsstaðir as a part of todays busy plan. A beautiful day – felt like the first day of spring – and it was so good to get so easily a way from the city and the Friday traffic.

Ljósmynd tekin | Photo date: 05.04.2019

Skrímsli í sænskri lestrarbók | Läsresan – Monsters on a reading journey

Stór skrímsli gráta ekki – og allra síst þegar þau koma út í lestrarbók á sænsku. Pósturinn bankaði upp á og færði mér þessi höfundareintök á Degi barnabókarinnar fyrr í vikunni, sem var auðvitað skemmtilegt. Läsresan er metnaðarfull bók fyrir byrjendur í lestri, gefin út af skólabókaforlaginu Majema í Svíþjóð. Leyfi var veitt fyrir endurútgáfu á Stora monster gråter inte í heild sinni, en í dálítið breyttri uppsetningu í þessu safnriti sem inniheldur margar vinsælar bækur og bókarkafla, ásamt ítarefni.

Þess má geta að allar níu skrímslabækurnar eru fáanlegar á sænsku, því flestar hafa þær selst upp og verið endurútgefnar, nú síðast Skrímsli í heimsókn, Monsterbesök, sem var endurútgefin á síðasta ári, 2018.


Big Monsters Don’t Cry – and certainly not when they appear in a Swedish book for young readers and students, called LäsresanThe Reading Journey, published by Majema scholastic publishing in Sweden. The postman brought me these copies fresh from the press on the International Children’s Book Day, April 2nd. It’s a nice book full of carefully selected stories, and among them ‘Stora monster gråter inte‘. It is published in the anthology as a whole, although it had to be arranged a bit differently for this format.

For monster interested readers of the Swedish language it can also be pointed out that all the nine books from the Monster series are available in Swedish, since nearly all of them have been sold out and reprinted, most recently Monster Visit, Monsterbesök, in 2018.

Ég vil fisk! – á galisísku | I Want Fish! – in Galician

Quero Peixe! Ég vil fisk! er væntanleg á galisísku áður en langt um líður. Það er forlagið Alvarellos Editora í Santiago de Compostela í Galisíu sem gefur bókina út í þýðingu ljóðskáldsins og þýðandans óþreytandi: Lawrence Schimel. Ég vil fisk! hefur þá komið út á sex tungumálum auk íslensku: á sænsku, færeysku, dönsku, grænlensku, arabísku og galisísku. Á myndinni hér til hliðar fagna Valgerður Benediktsdóttir hjá Réttindastofu Forlagsins og útgefandi hjá Alvarellos nýjum og væntanlegum bókum forlagsins, en þýddar bókmenntir fyrir börn koma út undir merkinu Verdemar.
Meira má lesa um Ég vil fisk! hér.


Coming soon in Galician: Quero Peixe! The publishing house Alvarellos Editora in Santiago de Compostela in Spain is soon to publish my book Ég vil fisk! (I Want Fish!) in Galician, translated by the wonderful writer and poet and energetic translator Lawrence Schimel. This will be the seventh language for Ég vil fisk!, that a part from Icelandic also is published in Faroese, Swedish, Danish, Greenlandic, Arabic and now Galician. English, French and Spanish translations are available.

Photo above: At the Bologna Book Fair 2019 – Valgerður Benediktsdóttir from Forlagid Publishing and Henrique Alvarellos, celebrating new releases published by Alvarellos Editora by the label Verdemar. 

Ljósmynd  | Photo © Alvarellos / Facebook screenshot.

Read more about I Want Fish! here or contact Forlagid Rights Agency.

Ljósmynd  | Photo ©Alvarellos – Facebook screenshot.

Við flóann | San Francisco Bay

Kalifornía er þekktari fyrir sól og hita, og núorðið jafnvel skógarelda, frekar en rigningu og rok. En í ferðinni á Codex bókverkamessuna í febrúar upplifði ég þar meira að segja haglél og slabb og sjaldgæfur snjór sást í fjöllum. Það voru því ýmsar blikur á lofti, en annars er fallegt þarna við flóann.

California is more known for sunshine and heat – and nowadays even wildfires rather than hail and sleet as I experienced when attending the Codex Book Fair in Richmond. So there were both skies of blue and grey and rather cold weather, even for an Icelander. Yet, San Francisco Bay looked neat.

Craneway-skálinn í Richmond var áður hluti af verksmiðju í eigu Ford-framleiðenda, sem byggð var um 1930 og ber byggingarlist fyrri tíma fagurt vitni. Harla ólíklegt að rekast á „verksmiðju“ í dag sem hefði annað eins útsýni eða útlit. Arkitektinn, Albert Kahn, hannaði fjölda iðnaðarbygginga og háhýsa og sparaði ekki gáttir fyrir dagsbirtuna. Þarna fyrir utan glugga sveigir sig risavaxinn myrtusviður, eucalyptus-tré, en það stendur við innganginn að Rosie the Riveter/World War II Home Front-þjóðgarðssafninu. Ford-verksmiðjan var m.a. lögð undir framleiðslu skriðdreka og herskipa í seinni heimstyrjöldinni og um það og þátttöku kvenna og óbreyttra borgara í stríðsrekstrinum mátti kynna sér í safninu. Söguna af því hvernig flóasvæðið byggðist upp og fyrst og fremst magnaða sögu litaðra kvenna og manna á svæðinu sagði okkur þjóðgarðsvörðurinn Betty Reid Soskin, 97 ára gömul og ógleymanleg sögukona.

The Craneway Pavilion in Richmond at San Fransisco Bay is a former Ford Assembly Plant, a building dating back to around 1930. It is a beautiful architecture by Albert Kahn and you would of course never find any „factory“ or industrial plant today that would look anything like it or offer such a view and a room full of light. Out of the window you could see an old eucalyptus tree in front of the museum of Rosie the Riveter/World War II Home Front National Historical Park, but the the Ford plant switched to assembling jeeps and tanks and other military vehicles in the war. The museum tells the story of the efforts of women and civilians during the war. The story of how the Bay area grew at incredible rate, – and more important: the story of the African American experience from World War II, was told by a most wonderful park ranger: Betty Reid Soskin, 97 years old and an unforgettable storyteller.

Ljósmyndir teknar | Photo date: 3.02.+6.02.2019